Durmitor, kao najviša planina Dinarida, predstavlja jedan od centara razvoja balkanske flore, sa predstavnicima alpskih i alpsko-arktičkih flornih elemenata, a na južnim padinama, naročito u kanjonskim dolinama sreću se submediteranski, čak i mediteranski florni elementi, dok tresetišta nekih jezera predstavljaju enklave karakteristične za sibirske tajge.

• Vegetacijski pokrivač predstavljen je brojnim biljnim zajednicama šumskih ekosistema, planinskih livada i pašnjaka, pukotina stijena, kamenjara, sipara, snježanika, tresava, slatkovodnih ekosistema i dr.

• Šume zauzimaju relativno malu površinu (visoke šume 8%, izdanačke 2%, šikare i šibljaci 13%), ali su neke od njih pravi rariteti prirode kao šuma crnog bora na lokalitetu Crna poda, čija grandiozna stable do 50 m visine, odoljevaju vremenu punih 450 godna.

• Od 1325 vrsta flore Durmitora i okolnih kanjona, 898 vrsta pripada visokoplaninskoj flori (iznad 1500 mnv).

• Endemi čine 15% od ukupne visokoplaninske flore (122 vrste), dok u odnosu na cjelokupnu endemičnu floru masiva Durmitora čak 77% su visokoplaninski endemi.

• Endemične vrste: munika, planinski javor, Glišićev zvončac, durmitorska divizma, odoljen, Nikolajeva ljubičica, Cojzova ljubičica, Dafnijev i Malijev jeremičak, modro lasinje, perunika bosanska, mlječika crnogorska, …